Handelingen

Schrijver

De Handelingen zijn op schrift gesteld door de evangelist en arts Lucas. Tevens is hij de schrijver van het Evangelie van Lucas.

Inhoud

De Handelingen der Apostelen beschrijven de periode ná de kruisiging en opstanding van Jezus, de eerste jaren van de Christelijke kerk of gemeente. De inhoud van de handelingen betreft met name de "handel en wandel" van de Apostelen vanaf het ontstaan van de eerste Christelijke gemeenten, met een grote nadruk op Paulus (v/h Saulus) en zijn zendingsreizen.

In de Handelingen lezen we verder hoe het de discipelen vergaat en over de stichting van de Christelijke Gemeente(n), de verspreiding van het Christelijke geloof over de wereld. De Hemelvaart, de uitstorting van de Heilige Geest, de vervolgingen, Gemeentelijke leven, de bekering en roeping van Saulus (daarna Paulus genoemd) en zijn zendingsreizen, Evangelieverkondiging aan de "heidenen" (vanuit de Joodse optiek geredeneerd, dus verkondiging aan niet-Joden), stichting van de gemeente in Antiochië (die in de latere jonge Christelijke kerk heel belangrijjk werd), etc. Het is allemaal terug te vinden in de Handelingen der Apostelen.

Het boek Handelingen besteed dus met name aandacht, in tegenstelling tot wat de titel suggereert, aan Petrus en Paulus en beschrijft in detail de zendingsreizen van Paulus.

Datering

De Handelingen beslaan een periode van ongeveer 25-30 jaar. De val van Jeruzalem staat er niet in beschreven en dus is het boek te dateren op vóór 70 n.Chr. Er is nog een reden voor deze datering te geven: het boek eindigt namelijk met de éérste gevangenschap van Paulus in Rome, welke 2 jaar duurde. Dit was rond het jaar 60. Aangezien Lucas een reisgenoot en mede-evangelist van Paulus was, kan de voltooiing van het boek Handelingen dus gedateerd worden tussen 60 en 64 (2e gevangenschap van Paulus en dood).

Sommige "moderne" critici menen dat Handelingen en het Evangelie van Lucas van een veel latere datum (80-100 n.Chr) zijn en zelfs door iemand anders zijn geschreven die zich uitgaf voor Lucas. Dit is echter niet vol te houden wanneer we constateren dat er auteurs, de vroege kerkvaders, van geschriften zijn die zijn geschreven tussen 90 - 160 n.Chr. en dat zij citeren uit ondermeer de Evangelieën (waaronder van Lucas), de Handelingen en de brieven. Ook de vondsten van Qumran spreken deze late dateringen van de Nieuw-Testamentische boeken en brieven tegen.

Reeds in 1905 was dit overigens bekend, zo schrijft Prof. Dr F.F. Bruce, door het onderzoekswerk "The New Testament in the Apostolic Fathers" (Oxford Society of Historical Theology) wordt namelijk de datering van de geschriften van de vroege kerkvaders aangetoond. Aangezien deze zijn aangetoond wordt de stelling dat de boeken waaruit zij citeren van een latere datum zijn dan hun eigen werken niet alleen onhoudbaar maar zelfs lachwekkend.

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License