Reformatie

De reformatie (ook wel hervorming genoemd) was het gevolg van een geestelijk reveil onder leiding van de monnik Maarten Luther (Duitsland), Huldrych Zwingli (Zwitserland) en Johannes Calvijn (Frankrijk).

Oorspronkelijk was de reformatie bedoeld om de katholieke Kerk van binnenuit te hervormen, maar door de afwijzing van de katholieke leiders werd zij een geheel nieuwe beweging waaruit ondermeer de Lutherse, Hervormde en andere kerken ontstonden. De invloed van de reformatie strekt(e) zich uit over vele landen en is tot op de dag van vandaag merkbaar in kerk en samenleving over een groot deel van de wereld. De zestiende-eeuwse reformatie wordt door protestanten gezien als een grote en diep ingrijpende opwekking in de kerk.

Tijdens het Concilie van Trente (1545-1563) werd 126 keer een vervloeking (Anathema sit) uitgesproken over de aanhangers van de reformatie. Met dit concilie werd een contra-reformatie ingezet, die zich onder meer richtte op verbetering van priesteropleidingen, herstel van misstanden, invloed op het onderwijs, geloofspropaganda en bestrijding van de protestantse 'ketterij'. Vooral de jezuïeten en de inquisitie waren actief in het bestrijden van de reformatie.

Sola Scriptura, Sola Fide, Sola Gratia

De reformatie werd door Luther ingezet doordat hij zich verzette tegen de gedachte dat de mens zijn behoud zelf kon bewerkstelligen door bijvoorbeeld het kopen van aflaten. Luther, zich baserend op Paulus, was van mening dat redding voortkomt uit de genade (Gratia) van God, niet uit werken van de mens. Luther onderwees de drie "Sola's": Schrift, geloof, genade.

Het calvinisme van Johannes Calvijn zorgde voor een 'tweede reformatorische golf', nadat aanhangers van het lutheranisme van Maarten Luther de eerste vervolgingen door de Rooms-katholieke Kerk hadden ondervonden.

Dopersen

In dezelfde periode ontstond in de zestiende eeuw de meer "revolutionaire" stroming van de dopersen (waar ook het Baptisme aan verwant is, uiteraard). Zij werden, mede vanwege hun kritische houding ten opzichte van kerk en overheid, zwaar vervolgd, niet alleen van Rooms-Katholieke zijde, maar óók door de protestanten. In later tijd kregen zij de naam van Doopsgezinden. Een van hun leiders was de Fries Menno Simons; doopsgezinden werden naar hem wel Mennonieten genoemd.

Externe links
Gedeeltelijk overgenomen van Wikipedia

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License